Ostrzałka Tojiro 3-fazowa – ostry nóż bez wyciągania kamieni
Ostrość znika stopniowo i po cichu. Przez pierwsze tygodnie po prostu tniesz, potem zaczynasz mocniej dociskać, a w końcu odkładasz nóż z myślą, że kiedyś się nim zajmiesz. Ta ostrzałka Tojiro jest po to, żeby ten moment nie nadszedł — kartoteka podaje przy niej trzy etapy ostrzenia i dwa materiały ścierne: diament i ceramikę.
Najważniejsze cechy tej ostrzałki
- Trzy etapy ostrzenia: w kartotece stoją trzy. Praca nad krawędzią jest więc rozłożona na osobne przejścia, zamiast być załatwiona jednym ruchem.
- Diament wśród materiałów ściernych: diament to najtwardszy materiał stosowany do ostrzenia stali. Ziarno diamentowe zbiera materiał szybko i samo pozostaje ostre.
- Ceramika wśród materiałów ściernych: drugi materiał wymieniony przy tym modelu. Ziarno ceramiczne pracuje łagodniej od diamentowego i tym różni się jego rola przy krawędzi.
- Dwa rodzaje ziarna w jednym urządzeniu: nie musisz dobierać osobnego sprzętu do różnego stopnia stępienia noża — oba materiały ścierne masz na miejscu.
- Ostrzałka kuchenna: sprzęt, który trzyma się w zasięgu ręki i używa krótko, między jednym a drugim etapem gotowania.
Co daje ostrzałka trzymana w szufladzie
Największa różnica nie polega na tym, jak ostry jest nóż zaraz po ostrzeniu. Polega na tym, ile czasu w ciągu roku nóż spędza ostry. Sprzęt, który trzeba wyjąć, przygotować i posprzątać po użyciu, wyjmuje się co jakiś czas — z natury rzeczy. Ostrzałka leżąca w szufladzie obok noży trafia do ręki wtedy, gdy nóż zaczyna przeszkadzać, czyli dokładnie wtedy, kiedy jest potrzebna.
Druga rzecz to podział pracy na trzy etapy. Krawędź stępiona lekko i krawędź mocno zajeżdżona potrzebują różnej ilości materiału zebranego ze stali. Urządzenie z jednym etapem traktuje obie te sytuacje tak samo. Tutaj etapy są trzy, a materiały ścierne dwa — diament i ceramika — więc jest z czego wybierać zależnie od tego, w jakim stanie jest nóż, który akurat trzymasz w ręce.
Eksploatacja i utrzymanie
- Czyszczenie: po ostrzeniu zostaje pył stalowy — wystarczy wytrzepać go z urządzenia i przetrzeć obudowę wilgotną szmatką.
- Przechowywanie: w szufladzie obok noży, czyli tam, gdzie ostrzałka jest w zasięgu ręki.
- Nóż po ostrzeniu: opłucz i wytrzyj krawędź, zanim wrócisz do krojenia — zdejmiesz z niej resztki pyłu stalowego.
- Mycie noży: ręczne, zaraz po pracy. Krawędź, o którą dbasz w ten sposób, rzadziej potrzebuje ostrzenia.
Dla kogo jest ta ostrzałka
- Dla kogoś, kto gotuje codziennie i chce, żeby noże były ostre przez cały czas, a nie tylko przez tydzień po ostrzeniu.
- Dla osoby, która nie ostrzy na kamieniach i nie planuje zaczynać, a chce mieć ostrość pod kontrolą u siebie w kuchni.
- Dla kuchni, w której noże są w ciągłym użyciu i liczy się to, żeby ostrzenie zajmowało chwilę.
