Boker Solingen santoku ryflowany 16,5 cm – wgłębienia, które robią różnicę na desce
Santoku o ostrzu 165 mm ze stali X50CrMoV15 utwardzonej do 58 HRC, z rękojeścią z drewna orzechowego. Klinga jest ryflowana, czyli ma wzdłuż krawędzi rząd wgłębień. To nie zdobienie — one zmniejszają powierzchnię, którą ostrze styka się z produktem, i właśnie po to się je robi.
Najważniejsze cechy tego santoku
- Ryflowana klinga: wgłębienia wzdłuż ostrza ograniczają kontakt stali z przekrojonym produktem. Najbardziej widać to przy ziemniaku, cukinii i wszystkim, co ma wilgotny miąższ.
- Profil santoku, ostrze 165 mm: japoński profil o niemal prostej krawędzi i opuszczonym czubku, zbudowany pod krojenie ruchem w dół.
- Stal X50CrMoV15, 58 HRC: nierdzewna stal noży solingeńskich. W tym przedziale twardości krawędź poprawisz stalką, a naostrzysz na zwykłym kamieniu.
- Rękojeść z drewna orzechowego: lite drewno w brązie — materiał, który widać i czuć, inaczej niż tworzywo.
- Szlif symetryczny, krawędź gładka: ostrze wyprowadzone jednakowo z obu stron, bez ząbkowania — czyli takie, które naostrzysz w każdy normalny sposób.
- Cztery zastosowania od producenta: warzywa, mięso, ryby i praca uniwersalna.
- Wykonanie w Niemczech, seria Core Walnut.
Po co nożowi wgłębienia
Plaster ziemniaka albo cukinii przykleja się do klingi, bo między mokrą powierzchnią cięcia a gładką stalą powstaje cienka warstwa cieczy, która trzyma je razem. Im większa powierzchnia styku, tym mocniej. Kroisz dalej, plastry zbierają się na ostrzu, a co kilka ruchów musisz je strzepnąć albo zgarnąć palcem.
Ryflowanie zabiera część tej powierzchni. Wgłębienia przerywają ciągły kontakt stali z produktem, więc plaster ma się czego trzymać znacznie mniej i odpada sam albo przy pierwszym ruchu. Przy jednej cukinii to drobiazg, przy misce ziemniaków na zapiekankę — różnica w tempie całej pracy. Rozwiązanie proste, a przy powtarzalnej robocie odczuwalne od pierwszej miski.
Eksploatacja i utrzymanie
- Po pracy: umyj ręcznie i wytrzyj, zwracając uwagę na wgłębienia — tam najłatwiej zostaje resztka.
- Bieżąco: przy 58 HRC kilka pociągnięć po stalce prostuje krawędź przed gotowaniem.
- Ostrzenie: na kamieniu, zwyczajnie — ostrzysz samą krawędź tnącą, a nie ryflowaną część klingi.
- Rękojeść z orzecha: przecieraj do sucha. Litemu drewnu służy krótki kontakt z wodą, a nie moczenie w zlewie.
- Deska: drewno albo tworzywo, jak przy każdym nożu o gładkiej krawędzi.
Kiedy sięgniesz po ten nóż
- Kroisz dużo warzyw korzeniowych. Ziemniaki, marchew, seler, burak — produkty, przy których plastry najchętniej zostają na klindze.
- Lubisz noże z drewnianą rękojeścią. Orzech w brązie wygląda inaczej niż tworzywo i inaczej leży w dłoni.
- Chcesz ostrza, które naostrzysz bez specjalnego sprzętu. 58 HRC i gładka krawędź to najprostszy układ do utrzymania w formie.
