Nóż plastrownik Dellinger CARBON FRAGMENT 17 cm – cienki plaster bez szarpania
Przy plastrowaniu liczy się długość ruchu, a nie siła nacisku: ostrze ma przejść przez pieczeń od pięty do czubka, zanim zdąży pociągnąć za sobą włókna. Ostrze 170 mm ze stali 10Cr15CoMoV, utwardzone do 60 HRC i sprowadzone do kąta 12–15°, robi dokładnie to. Seria Dellinger Carbon Fragment dokłada do tego rękojeść z włókna węglowego i masę 148 g.
Najważniejsze cechy plastrownika CARBON FRAGMENT
- Kąt ostrzenia 12–15°: ostry, wąski klin — krawędź wchodzi w mięso, zamiast je rozpychać, więc plaster wychodzi równy na całej długości.
- Ostrze 170 mm w profilu slicer: wąskie i długie, prowadzone jednym ciągłym ruchem, bez piłowania w tę i z powrotem.
- Szlif symetryczny: obie strony ostrza zeszlifowane tak samo — nóż zachowuje się identycznie w prawej i w lewej dłoni.
- Twardość 60 HRC: poziom, przy którym tak wąski kąt ma się na czym oprzeć.
- Stal 10Cr15CoMoV, damasceńska i nierdzewna: sok z pieczeni, marynata i cytryna nie zostawiają po sobie plamy.
- Rękojeść z włókna węglowego: czarna, o splocie widocznym pod lakierem, obojętna na wilgoć i zapachy z deski.
- 148 g przy 300 mm długości całkowitej: najlżejszy zestaw liczb, jaki daje się złożyć przy ostrzu tej długości.
- Zastosowanie: drób, mięso, ryby, plastrowanie i filetowanie — pięć zadań, w których chodzi o to samo cięcie.
Szlif symetryczny — czego w opisie katalogowym nie znajdziesz
Japońskie noże do plastrowania bywają szlifowane jednostronnie, co daje zjawiskowo cienki plaster, ale wymusza jedną rękę i jedną technikę. Ten nóż ma szlif symetryczny, więc zachowuje się tak samo bez względu na to, którą dłonią prowadzisz cięcie i z której strony podchodzisz do porcji. Jeśli w domu noża używa więcej niż jedna osoba, to jest ta różnica, którą poczujecie od pierwszego dnia.
Symetria upraszcza też ostrzenie. Nie ma strony głównej i strony wspierającej, nie trzeba liczyć przejść osobno dla każdej — kąt 12–15° wyprowadza się jednakowo z obu stron, a każda ostrzałka z regulowaną prowadnicą ten zakres obejmuje. To jedna z niewielu rzeczy przy japońskich nożach, które nie wymagają osobnej nauki.
Eksploatacja i utrzymanie
- Mycie ręczne i osuszenie: ciepła woda z płynem zaraz po krojeniu, potem ścierka. Wąska krawędź 12–15° odwdzięcza się za to najdłużej.
- Włókno węglowe nie potrzebuje niczego: nie nasiąka, nie chłonie zapachu ryby ani czosnku, wystarczy je opłukać razem z ostrzem.
- Odtwarzanie kąta: elementem, który się zużywa, jest ścierniwo — kamienie i ostrzałki z prowadnicą kąta prowadzimy w ofercie osobno, w kilku gradacjach.
- Przechowywanie: pokrowiec lub listwa. Ostrze o tej długości ma w szufladzie za mało miejsca na to, żeby leżeć spokojnie.
Dla kogo jest ten nóż
- Dla kogoś, kto piecze mięso w niedzielę: pieczeń, schab i karkówka rozchodzą się na równe plastry zamiast rwać się na brzegach.
- Dla wędkarza i miłośnika ryb: 170 mm wąskiego ostrza prowadzi się wzdłuż kręgosłupa łososia czy pstrąga jednym przejściem.
- Dla leworęcznych: szlif symetryczny znosi problem, przez który połowa japońskich noży odpada z listy zakupowej.