Fissman Fabius – uniwersalny nóż kuchenny 13 cm do tego, co kroi się najczęściej
Policz przez tydzień, ile razy sięgasz po nóż. Prawie zawsze chodzi o coś małego: pomidora na kanapkę, cytrynę do herbaty, kawałek sera, ćwiartkę cebuli, jabłko dla dziecka. Duży nóż obsługuje największą objętość produktów, ale ten 130-milimetrowy obsługuje największą ich liczbę — i dlatego to on leży najbliżej deski.
Najważniejsze cechy noża Fissman Fabius
- Ostrze 130 mm: mieści się na najmniejszej desce i wystarcza na wszystko, co da się objąć jedną dłonią. Do drobnej roboty nie trzeba wyjmować dużego noża.
- Twardość 56 HRC: krawędź trzyma ostrość dłużej niż w stalach miękkich, a do jej odnowienia wystarcza zwykły kamień wodny.
- Stal nierdzewna X50CrMoV15: obojętna na sok i ocet, więc nie trzeba przecierać ostrza między jednym składnikiem a drugim.
- Rękojeść z brązowego drewna: naturalny materiał, który po latach wygląda jak używany, a nie jak zniszczony.
- Masa 73 g, długość całkowita 240 mm: proporcje pod długie serie drobnych cięć — takich, których w kuchni jest najwięcej.
Nóż, którego używa się najwięcej, a kupuje się ostatni
Kolejność zakupów w kuchni jest zwykle taka: najpierw duży nóż szefa kuchni, bo tak radzą wszystkie poradniki, potem może nóż do chleba, a na końcu, jeśli w ogóle, coś pośredniego. Tymczasem rachunek z jednego tygodnia gotowania wygląda odwrotnie. Wielkie cięcia zdarzają się od święta, a drobne dziesiątki razy dziennie — i to przy nich decyduje się, czy praca w kuchni jest wygodna.
Nóż o ostrzu 130 mm zajmuje w tym rachunku miejsce, którego nic innego nie zastępuje. Jest krótszy od noża szefa kuchni, więc nie trzeba wokół niego organizować blatu, i dłuższy od noża do obierania, więc przecina pomidora na wylot jednym ruchem. To zwykle ten egzemplarz, który po kilku miesiącach zaczyna leżeć osobno, bo używa się go za często, żeby chować go z resztą.
Eksploatacja i utrzymanie
- Rękojeść: nie zostawiaj noża w wodzie. Po umyciu wystarczy wytrzeć, a co kilka miesięcy przeciągnąć drewno olejem — kolor wraca, a powierzchnia zostaje gładka.
- Ostrzenie: kamień o średniej gradacji, kilka przejść na stronę. Przy 56 HRC nóż nie wymaga niczego poza tym.
- Deska: drewno albo tworzywo. Twarde powierzchnie zabierają ostrość szybciej niż całodzienne krojenie.
- Przechowywanie: listwa, blok albo przegroda. Chodzi o to, żeby krawędź nie stykała się z innym metalem.
Dla kogo jest ten nóż
- Dla gotujących w małej kuchni: krótsze ostrze pracuje na desce wielkości książki i nie wymaga rozkładania blatu pod jedną czynność.
- Dla kompletujących zestaw po jednym nożu: po dużym nożu to jest ten drugi, który obsłuży resztę dnia.
- Dla wybierających drewno: jeśli reszta kuchni jest drewniana, ten nóż nie odstaje od niej wyglądem.
