Masahiro MSC Santoku 165mm [11051]

Masahiro MSC Santoku 166 mm – ostrze o grubości 1,8 mm

W opisach noży prawie nigdy nie pada grubość ostrza, a to ona rozstrzyga, jak nóż tnie. Ten masahiro santoku ma 1,8 mm grubości i waży 113 g przy ostrzu 166 mm — to jest cała różnica między przecinaniem a rozpychaniem. Do tego stal MBS-26 zahartowana do 58–59 HRC, szlif dwustronny w proporcji 80/20 i drewniana rękojeść.

Najważniejsze cechy noża Masahiro MSC

• Grubość ostrza 1,8 mm: cienki przekrój oznacza, że nóż nie musi rozsuwać składnika na boki, żeby przez niego przejść. Ziemniak nie pęka przed plastrem, a marchew nie odskakuje spod krawędzi.
• Masa 113 g przy ostrzu 166 mm: to lekki nóż jak na tę długość. Prowadzi się go samą dłonią, bez angażowania barku — przy dłuższym siekaniu widać to od razu.
• Szlif dwustronny 80/20: ostrze schodzi mocniej z jednej strony, słabiej z drugiej. Ta asymetria daje krawędź cieńszą niż przy szlifie równym, zachowując normalne, dwustronne prowadzenie noża.
• Stal nierdzewna MBS-26, 58–59 HRC: japońska stal noży kuchennych, odporna na korozję i przewidywalna przy ostrzeniu. Nie wymaga wycierania po każdym kontakcie z wodą.
• Szerokość ostrza 48 mm: wysoki płaz daje kostkom palców odstęp od deski i pozwala zgarnąć posiekane składniki bokiem ostrza, bez sięgania po skrobak.
• Rękojeść z drewna: naturalny materiał zamiast gładkiego tworzywa — chwyt pozostaje pewny również wtedy, gdy na dłoniach jest tłuszcz z mięsa.

Grubość ostrza — parametr, który decyduje o wszystkim

Kiedy nóż nie tnie, pierwsza myśl brzmi: trzeba naostrzyć. Bardzo często problem leży gdzie indziej. Nawet doskonale naostrzone, ale grube ostrze musi po wejściu w produkt rozepchnąć go na boki, żeby zrobić sobie miejsce. Stąd biorą się pęknięte ziemniaki, rozgniecione pomidory i plastry, które trzymają się razem u dołu. Krawędź była ostra — przeszkodził materiał stojący tuż za nią.

Przy 1,8 mm ten opór praktycznie znika. Nóż idzie w dół po linii, którą wyznaczyła krawędź, i nic za nią nie ciągnie na boki. Efekt widać po wyglądzie plastrów: mają równe brzegi, nie rozklejają się i mają jednakową grubość na całej długości. Do tego dochodzi asymetryczny szlif 80/20, który dodatkowo zbiera materiał z jednej strony klina. Razem daje to nóż, który przy 166 mm robi z warzywami rzeczy zarezerwowane zwykle dla dużo droższych ostrzy.

Eksploatacja i utrzymanie

• Ostrzenie: przy szlifie 80/20 pracuje się dłużej po stronie z szerszą fazą, a po drugiej tylko zbiera zadziory. Kamienie wodne w kilku gradacjach prowadzimy w ofercie razem z prowadnicami kątowymi.
• Cienkie ostrze na desce: 1,8 mm to konstrukcja pod deskę drewnianą lub z tworzywa. Kamienne i szklane blaty odbierają cienkiej krawędzi to, co w niej najlepsze.
• Rękojeść: drewno myje się krótko i wyciera od razu — moczenia nie znosi żaden gatunek.
• Bez części wymiennych: nóż jest jednolity, odnowieniu podlega wyłącznie krawędź tnąca.

Dla kogo jest ten nóż

• Dla kogoś, kto kroi dużo warzyw: cienkie ostrze najbardziej widać przy pracy z tym, co twarde i okrągłe — marchwią, ziemniakami, burakiem, kalarepą.
• Dla kucharza, który wraca do santoku po nożu europejskim: 166 mm i 113 g to zupełnie inny sposób pracy niż ciężkim nożem szefa kuchni, oparty na prowadzeniu, a nie na sile.
• Dla kogoś, kto chce jednego noża do wszystkiego: karta podaje jedno zastosowanie — uniwersalne — i przy tej geometrii to jest uczciwa deklaracja.