Masahiro Sankei santoku 165 mm – japońskie ostrze do pracy w pionie
Sankei to santoku o ostrzu długim na 165 mm, szerokim na 48 mm i grubym na 1,8 mm. Te trzy wymiary opisują ten nóż lepiej niż jakikolwiek przymiotnik: cienkie ostrze wchodzi w warzywo bez wysiłku, wysokie ostrze daje miejsce na palce, a 165 mm mieści się na każdej desce. Stal MBS-26 hartowana do 58/59 HRC, rękojeść z drewna, produkcja w Japonii.
Najważniejsze cechy noża Masahiro Sankei
- Profil santoku, ostrze 165 mm: kartoteka podaje pięć zastosowań — ryba, warzywa, mięso, plastrowanie i siekanie. Jeden nóż na całą deskę.
- Grubość ostrza 1,8 mm: to wymiar, który decyduje o tym, jak ostrze zachowuje się w twardym warzywie. Cienki przekrój przechodzi przez marchew i kalarepę zamiast się w nich zatrzymywać.
- Szerokość ostrza 48 mm: wysokość ostrza nad deską. Przy siekaniu w pionie kostki zgiętych palców mają nad blatem miejsce, a posiekane składniki przenosisz na płazie ostrza.
- Stal nierdzewna MBS-26: japoński gatunek na noże kuchenne, obojętny wobec kwasów z warzyw i owoców.
- Twardość 58/59 HRC: hartowanie, przy którym krawędź pracuje długo, a ostrzenie na kamieniu wciąż jest robotą na kilka minut.
- Szlif dwustronny 80/20: krawędź wyprowadzona asymetrycznie, z przewagą jednej strony — układ typowy dla japońskich noży. Przy ostrzeniu zachowuje się ten sam podział.
- Rękojeść z drewna, czarna: klasyczne rozwiązanie, dopasowane wyglądem do ciemnej oprawy tej serii.
- Długość całkowita 285 mm, masa 117 g, produkcja w Japonii: komplet danych z kartoteki.
Santoku pracuje inaczej niż europejski nóż szefa kuchni
Linia tnąca santoku jest znacznie bardziej płaska, a to zmienia sam ruch. Nie kołyszesz nożem wokół czubka, tylko opuszczasz ostrze pionowo i podnosisz — cięcie za cięciem, w rytmie. Przy takiej technice liczy się przede wszystkim to, żeby ostrze przechodziło przez produkt na całej długości i żeby nie brakowało miejsca nad deską. Grubość 1,8 mm odpowiada za pierwsze, szerokość 48 mm za drugie.
To ma znaczenie praktyczne przy pracy z warzywami, która w większości kuchni zajmuje najwięcej czasu. Cebula podzielona w pionie nie rozjeżdża się pod ostrzem, plastry ogórka schodzą równo, a posiekaną natkę zbierasz z deski jednym ruchem, przykładając bok ostrza. Kucharz robi to samo, tylko szybciej i przez dłuższą część dnia — dlatego akurat ten profil trafił z Japonii do kuchni na całym świecie.
Eksploatacja i utrzymanie
- Mycie: ręcznie, ciepłą wodą z płynem. Drewnianej rękojeści nie moczymy i nie zostawiamy w zlewie.
- Wycieranie: ostrze i rękojeść do sucha zaraz po umyciu — to podstawowa obsługa noża z drewnianą oprawą.
- Ostrzenie: kamień wodny, z zachowaniem asymetrii 80/20. Przy 58/59 HRC wystarcza krótkie poprawianie zamiast pełnego przeostrzenia. Kamienie o różnych gradacjach prowadzimy w ofercie na stałe.
- Deska: drewno albo tworzywo. Cienkie ostrze o grubości 1,8 mm najlepiej znosi miękkie podłoże.
- Przechowywanie: na listwie magnetycznej, w bloku albo w osłonie — nie w szufladzie razem z innym metalem.
Dla kogo jest ten nóż
- Kroisz dużo warzyw — ostrze 1,8 mm i szerokość 48 mm są pomyślane dokładnie pod tę robotę.
- Chcesz japońskiego noża, ale bez osobnego rytuału — MBS-26 jest nierdzewna, więc obsługa kończy się na umyciu i wytarciu.
- Ostrzysz na kamieniu — szlif 80/20 przy 58/59 HRC daje krawędź, którą można wyprowadzić dokładnie tak, jak się lubi.