Nóż santoku Tojiro DP37 VG-10 – rdzeń tnący w okładzinach damasceńskich
Tojiro santoku z serii DP37 ma ostrze 170 mm, szerokość ostrza 45 mm i klingę o grubości 2 mm. Rdzeń jest ze stali nierdzewnej VG-10 utwardzonej do 59–61 HRC, a okładziny wykonano w technice damasceńskiej. Rękojeść jest z drewna laminowanego w czerni. Nóż powstaje w Japonii.
Najważniejsze cechy noża santoku Tojiro DP37
- Rdzeń VG-10, 59–61 HRC: zakres z tolerancją producenta. To rdzeń odpowiada za cięcie i to jego prowadzisz po kamieniu.
- Okładziny damasceńskie: warstwy stali tworzą wzór widoczny na bokach klingi — to konstrukcja ostrza, nie nadruk ani powłoka.
- Stal nierdzewna: ani rdzeń, ani okładziny nie reagują na kwaśne produkty i wilgotną deskę.
- Ostrze 170 mm: krawędź na tyle długa, by przejść przez bakłażana, i na tyle krótka, by pracować nad talerzem.
- Szerokość ostrza 45 mm: wysoka klinga do krojenia w pionie, z palcami drugiej ręki opartymi o jej bok.
- Grubość 2 mm: ostrze wchodzi w produkt cienkim klinem, bez rozpychania go na boki.
- Rękojeść z drewna laminowanego, czarna: warstwy drewna sprasowane pod ciśnieniem, obojętne na wilgotność w kuchni.
- Szlif symetryczny, krawędź gładka: ten sam kąt z obu stron ostrza, dla każdej ręki.
- Zastosowanie z kartoteki: warzywa, mięso, ryby i praca uniwersalna.
- Długość całkowita 300 mm, waga 175 g: wymiary całego noża.
Co na tym ostrzu widać, a co tnie
Damast kojarzy się z ostrością, ale działa to inaczej i warto to wiedzieć przed zakupem. Wzór na bokach klingi bierze się z warstw stali, z których zbudowane są okładziny — czyli te części ostrza, które nie dotykają produktu. Cięcie należy do rdzenia z VG-10, utwardzonego do 59–61 HRC, i to on decyduje, jak długo krawędź jest ostra. Innymi słowy: kupujesz nóż, którego wygląd i właściwości tnące pochodzą z dwóch różnych warstw tej samej klingi, a każda z nich robi swoje.
Dla Ciebie przy desce ma to jeden praktyczny skutek. Ostrzenie dotyczy krawędzi, czyli rdzenia — a wzór biegnie wyżej, na bokach. Możesz więc ostrzyć ten nóż normalnie, na kamieniu, bez obawy, że przy którymś razie zetrzesz z niego to, za co zapłaciłeś. Damast na tej klingi nie jest warstwą do oszczędzania, tylko sposobem, w jaki ostrze zostało złożone.
Eksploatacja i utrzymanie
- Mycie: ręcznie, po pracy; wzór na bokach nie wymaga niczego innego niż reszta klingi.
- Osuszanie: wytrzyj ostrze i rękojeść — sucha powierzchnia nie zostawia zacieków na damaście.
- Ostrzenie: kamień wodny, oba boki równomiernie. Przy 59–61 HRC krawędź wraca po kilku spokojnych pociągnięciach.
- Rękojeść: drewno laminowane nie chłonie wody, ale i jej nie lubi — nie zostawiaj noża zanurzonego.
- Przechowywanie: na listwie albo w pokrowcu; boki klingi łatwiej zadrapać niż krawędź stępić.
Dla kogo jest ten nóż
- Dla kogoś, kto chce jedno ostrze na warzywa, mięso i ryby i woli profil santoku od noża szefa kuchni.
- Dla osoby, która wybiera nóż także oczami i nie widzi w tym nic złego, o ile pod wzorem jest rdzeń z porządnej stali.
- Dla kucharza ostrzącego samodzielnie, który chce mieć rdzeń o twardości 59–61 HRC i symetryczny szlif do obsłużenia na kamieniu.