Santoku XinCraft 18,4 cm – San Mai, 59 HRC i grubość 2,6 mm
Santoku to profil do jednego ruchu: prosto w dół, przez warzywo albo przez filet, bez kołysania czubkiem po desce. Żeby ten ruch miał sens, ostrze musi być cienkie — a im cieńsze, tym trudniej pogodzić je z twardością. XinCraft rozwiązuje to budową warstwową: twardy rdzeń robi robotę na krawędzi, miękkie płaszczyzny trzymają całość razem.
Najważniejsze cechy noża Xin Cutlery XinCraft XC134
- Profil santoku, ostrze 184 mm: płaska linia krawędzi na całej długości — cały nóż styka się z deską jednocześnie, więc plaster odchodzi w całości.
- Stal 440 w konstrukcji San Mai: rdzeń tnący zamknięty między warstwami zewnętrznymi, które przejmują naprężenia zamiast przenosić je na krawędź.
- Twardość 59 HRC: rdzeń hartowany na poziomie, przy którym cienka krawędź pozostaje sztywna podczas cięcia.
- Grubość ostrza 2,6 mm: mierzona na grzbiecie — to niewiele jak na nóż o tej długości, a właśnie od niej zależy, czy plaster ziemniaka schodzi, czy przykleja się do boku klingi.
- Waga 192 g przy 310 mm długości całkowitej: nóż, który nie zmusza nadgarstka do podnoszenia masy przy każdym cięciu.
- Rękojeść z drewna w brązie: naturalny materiał, cieplejszy w dłoni niż tworzywo, dobrany kolorystycznie do ciemnej oprawy ostrza.
- Zastosowanie uniwersalne: kartoteka podaje mięso, ryby i warzywa — jeden nóż na całą deskę.
Co daje budowa warstwowa
Noże młotkowane i laminowane rozwiązują ten sam problem, tylko z dwóch stron. San Mai łączy materiały o różnej twardości: w środku stal 440 hartowana na 59 HRC, czyli ta, która trzyma krawędź, a po bokach warstwy bardziej miękkie i odporne na uderzenie. Dzięki temu ostrze można wyprowadzić cienko, nie oddając nic z trwałości samej krawędzi.
W kuchni widać to przy produktach, które przywierają. Cienka klinga o grubości 2,6 mm rozdziela plaster zamiast go rozpychać, więc cebula rozpada się na krążki, a nie na kilka sklejonych warstw. Przy dłuższej pracy dochodzi druga rzecz: 192 g to masa, którą prowadzisz palcami, nie całą ręką.
Eksploatacja i utrzymanie
- Mycie: ręcznie, zaraz po pracy, z wytarciem do sucha — drewniana rękojeść nie lubi długiego kontaktu z wodą.
- Ostrzenie: na kamieniu wodnym; rdzeń o twardości 59 HRC odsłania się w miarę schodzenia materiału, więc kąt utrzymuj taki, jaki nóż miał od początku.
- Rękojeść: drewno warto co jakiś czas przetrzeć olejem przeznaczonym do drewna kuchennego.
- Przechowywanie: na listwie magnetycznej albo w pochwie — cienka krawędź i szuflada z innymi ostrzami to zły komplet.
Dla kogo jest ten nóż
- Dla kucharza, który pracuje ruchem prostym w dół i chce mieć do tego ostrze cieńsze niż typowy nóż szefa kuchni.
- Dla pasjonata, dla którego nóż jest też przedmiotem — bo tej klingi nie da się pomylić z żadną inną w kuchni.
- Dla kogoś, kto kupuje jeden nóż na wszystko i chce, żeby to był ten jeden dobry.
