Tojiro Flash FF-SA180 – santoku 180 mm o klindze 1,6 mm i twardości 63–65 HRC
Dwie liczby z kartoteki opisują ten nóż lepiej niż cała reszta: grubość ostrza 1,6 mm i twardość 63–65 HRC. Ten nóż santoku Tojiro jest cienki i twardy jednocześnie, a to połączenie daje cięcie, którego grubsza albo miększa klinga nie powtórzy. Ostrze ma 180 mm długości i 45 mm szerokości, stal to VG-10, rękojeść z micarty, produkcja w Japonii.
Najważniejsze cechy modelu FF-SA180
- Grubość ostrza 1,6 mm: klinga wchodzi w produkt niemal bez rozpychania go na boki. Rzodkiewka i ogórek zostają w plastrze okrągłe, a nie pęknięte.
- Twardość 63–65 HRC: górna półka hartowania. Krawędź przy takiej twardości pozostaje ostra znacznie dłużej, niż w stalach europejskich.
- Ostrze 180 mm, profil santoku: krawędź prowadzona prosto — ruch idzie w dół, przez cały produkt naraz.
- Szerokość ostrza 45 mm: wysoka klinga daje palcom miejsce nad deską przy szybkiej pracy.
- Stal VG-10, nierdzewna: wysoka twardość przy obsłudze ograniczonej do umycia i osuszenia.
- Rękojeść z micarty: czarny kompozyt żywicy i tkaniny, który nie chłonie wody ani zapachów.
- Szlif symetryczny: krawędź schodzi równo z obu stron, bez wersji dla konkretnej ręki.
- Masa 245 g: tyle waży cały nóż o długości całkowitej 315 mm.
Co daje twardość z górnej półki
Twardość stali w nożach kuchennych zwykle mieści się w okolicach sześćdziesięciu HRC. Kartoteka podaje tu 63–65, czyli wyraźnie wyżej, i to przekłada się na jedną konkretną rzecz: na to, jak długo krawędź pozostaje ostra. Im twardsza stal, tym wolniej krawędź odkształca się pod naciskiem, więc nóż dłużej tnie tak, jak w pierwszym dniu. Przy klindze o grubości 1,6 mm ma to podwójne znaczenie, bo cienka geometria działa tylko wtedy, gdy sama krawędź jest w formie.
Twardość ma też swoje wymagania i uczciwie je wymienić: taką krawędź prowadzi się po kamieniu, a nie po stalce. To nie jest wada, tylko inny sposób pracy — ostrzenie wypada rzadziej, ale robi się je porządnie, na kamieniu wodnym, zamiast poprawiać ostrze co kilka dni. Micarta na rękojeści pasuje do tej samej filozofii: kompozyt żywicy i tkaniny nie pracuje pod wpływem wilgoci i nie wymaga olejowania, więc jedyne, o co trzeba zadbać, to sama krawędź.
Eksploatacja i utrzymanie
- Mycie: ręcznie i osuszenie po pracy. Stal jest nierdzewna, a micarta obojętna na wodę.
- Ostrzenie: kamień wodny, równo z obu stron. Krawędź wykańcza się kamieniem o drobnej gradacji. Kamienie mamy w ciągłej sprzedaży.
- Deska: tylko drewno albo tworzywo. Cienka, twarda krawędź źle znosi kontakt z kamieniem, szkłem i stalą.
- Przechowywanie: osobno — pokrowiec, listwa albo blok. Klinga 1,6 mm nie powinna obijać się o inne sztućce.
Dla kogo jest ten nóż
- Kroisz warzywa na cienko: plastry rzodkiewki, ogórka i cukinii to zadanie, w którym grubość 1,6 mm robi widoczną różnicę.
- Ostrzysz na kamieniu: twardość 63–65 HRC nagradza kogoś, kto potrafi wyprowadzić krawędź i chce ją mieć na długo.
- Wolisz rękojeść z kompozytu: micarta nie wymaga zabiegów, których wymaga lite drewno.