Dellinger Rose Wood Damascus XZ-X01-RS-RW – santoku 18,5 cm o grubości 2 mm
Grubość ostrza to parametr, który w opisach pojawia się najrzadziej, a w kuchni czuć go najbardziej. Ten nóż santoku damasceński ma 2 mm w najgrubszym miejscu i 185 mm krawędzi ze stali VG-10 w układzie San Mai, utwardzonej do 60–62 HRC. Rękojeść jest z brązowego drewna, całość waży 230 g przy długości 320 mm, a wyprodukowano go w Japonii.
Najważniejsze cechy noża Dellinger Rose Wood Damascus
- Grubość ostrza 2 mm: cienki przekrój, który rozsuwa produkt na boki minimalnie. Cebula rozpada się na plastry, zamiast pękać wzdłuż warstw pod naciskiem klina.
- Ostrze 185 mm w profilu santoku: dłuższa wersja tego profilu. Przechodzi przez główkę kapusty i przez pęczek natki bez dokładania drugiego ruchu.
- Stal VG-10 w układzie San Mai: twardy rdzeń zamknięty między miękkimi warstwami zewnętrznymi, wykończonymi damasceńskim rysunkiem.
- Twardość 60–62 HRC: zakres, w którym krawędź może być cienka i pozostać cienka przez całe krojenie.
- Szlif symetryczny: ostrze jest naostrzone tak samo z obu stron, więc pracuje jednakowo w lewej i w prawej dłoni.
- Rękojeść z brązowego drewna: naturalne usłojenie, każdy egzemplarz nieco inny. Wystarczy myć ją ręką i wycierać do sucha.
- Produkcja: Japonia. Kraj pochodzenia wpisany w kartotece produktu.
Dlaczego dwa milimetry robią różnicę
Kiedy nóż się zacina w ziemniaku albo rozłupuje pomidora zamiast go kroić, prawie nigdy nie chodzi o samą ostrość. Chodzi o to, ile materiału ostrze musi rozepchnąć na boki, kiedy już weszło w produkt. Grube ostrze działa jak klin: im głębiej schodzi, tym mocniej rozpycha. Przy przekroju 2 mm ta siła jest niewielka, więc plaster odchodzi w bok i się nie łamie, a marchewka nie odskakuje spod noża w połowie cięcia.
Druga rzecz, której nie widać w tabeli, to szlif symetryczny. Wiele noży japońskich jest ostrzonych asymetrycznie i pracuje inaczej w zależności od tego, którą ręką się je prowadzi. Ten jest naostrzony po równo z obu stron, co znaczy dwie praktyczne rzeczy: prowadzi się go tak samo lewą i prawą dłonią, a przy ostrzeniu na kamieniu robisz tyle samo przejść z każdej strony i nie musisz pilnować proporcji. To najprostsza geometria do samodzielnego utrzymania.
Eksploatacja i utrzymanie
- Mycie: ręcznie, ciepłą wodą, od razu po pracy i wytrzeć do sucha.
- Drewno: raz na jakiś czas przetrzyj rękojeść olejem przeznaczonym do kuchennego drewna. Usłojenie zostaje wtedy wyraźne i jednolite.
- Ostrzenie: kamień wodny, tyle samo przejść z każdej strony — szlif symetryczny nie wymaga liczenia proporcji. Kamienie i prowadnice kąta prowadzimy w ofercie stale.
- Deska: drewno albo miękkie tworzywo. Cienka krawędź o przekroju 2 mm najdłużej zostaje cienka na miękkim podłożu.
- Przechowywanie: listwa magnetyczna albo osłona na ostrze, osobno od pozostałych noży.
Dla kogo jest ten nóż
- Do warzyw i ziół przede wszystkim: kartoteka wymienia sześć zastosowań, ale cienki przekrój najbardziej widać przy tym, co miękkie i soczyste.
- Dla leworęcznych: szlif symetryczny to jeden z niewielu japońskich noży, przy którym ręka nie ma znaczenia.
- Dla kogoś, kto lubi drewno w dłoni: jeśli tworzywo Ci nie leży, brązowa drewniana rękojeść jest tu argumentem samym w sobie.
